De verspreiding van het Japanse Kōdōkan-judo

20161129_235054Sinds april dit jaar span ik mij als voorzitter van de Prefecturale Judobond van Nagano samen met judoliefhebbers uit de prefectuur op diverse vlakken in voor de verspreiding van het Kōdōkan-judo en een gezonde opvoeding van de jeugd.

Ik ben in aanraking met judo gekomen toen ik in de 4e klas van de basisschool zat. In ons dorp werd een veldwachter gestationeerd die een groot liefhebber van judo was. De veldwachter wilde judoles geven in het buurthuis om zorg te dragen voor een gezonde opvoeding van de kinderen, en vroeg mijn vader of hij geen judomatten kon regelen. Mijn vader, die een tatami-zaak dreef, repareerde een aantal tweedehands tatami en doneerde deze. Daarna begon ik zelf ook met judo. Tot dat moment had ik mij elke dag op het schoolplein vermaakt met honkbal en sumo, maar na de oprichting van de dojo van de veldwachter gingen de weerspannige kinderen uit het dorp en omstreken volledig over op judo.

s-dsc01841
Een tatami-maker

In die tijd werden er op de onderbouw van middelbare scholen (en op de bovenbouw van middelbare scholen voor jongens) overal buitenschoolse activiteiten voor judo georganiseerd en kon ik dus ook op de middelbare school met judo verder. De kinderen die les van de veldwachter hadden gekregen gingen bijna allemaal op schooljudo, en het grootste deel ging daar zelfs mee door in de bovenbouw. Tegenwoordig hebben we te maken met diversifiëring van sport en dalende geboortecijfers, waardoor het aantal kinderen dat aan judo doet enorm is afgenomen. Ook door het sociale klimaat, dat ontberingen lijkt te schuwen, is het aantal middelbare scholen waarop judoles wordt gegeven en daarmee het aantal leerlingen extreem laag geworden, wat heeft geleid tot een krimpende populatie van wedstrijdjudoka.

…het sociale klimaat, dat ontberingen lijkt te schuwen…

Deze krimpende populatie heeft dan ook nog eens te maken met talloze problemen, zoals ernstige ongelukken en intimidatie, en bevindt zich daardoor in een crisis. In dit stuk wil ik als vertegenwoordiger van de leden van de Prefecturale Judobond van Nagano daarom graag mijn persoonlijke visie geven op de verspreiding van het Kōdōkan-judo.

Een juiste overlevering van judo

Kanō-shihan licht toe: “Judo is de weg die leidt naar de meest effectieve inzet van de kracht van lichaam en geest. Bij het leren van judo harden en verbeteren we lichaam en geest door te oefenen in aanval en verdediging en door ons het wezen van deze weg lichaamseigen te maken. Het ultieme doel van het leren van judo is het vervolmaken van onszelf en het verbeteren van de wereld door te doen wat juist is.” (Zie ook deze blog.) Deze doctrine mogen we tijdens het lesgeven nooit uit het oog verliezen.

Het ultieme doel van het leren van judo is het vervolmaken van onszelf en het verbeteren van de wereld door te doen wat juist is.

Op toernooien en seminars wordt er normaliter een toespraak gehouden door de voorzitter, en ik grijp deze kans dan ook altijd met beide handen aan. Op toernooien vertel ik dat je met open vizier moet strijden en moet streven naar een ippon, dat je als winnaar niet naast je schoenen moet gaan lopen, dat je als verliezer niet moet gaan zitten mokken, en dat etiquette erg belangrijk is (zie ook deze blog). Op seminars vertel ik dat je moet streven naar vervolmaking van jezelf, en dat je dit moet laten doorwerken in het dagelijks leven door een bijdrage te leveren aan de maatschappij. Op deze manier geef ik bij atleten en studenten blijk van mijn verwachtingen op het gebied van winnen, verliezen, fysieke training en mentale groei.

maxresdefault
De prefectuur Nagano in Japan, waar eerder de Olympische Spelen zijn gehouden

Veiligheid bij judo en inzicht in de pedagogische waarde

Er wordt gezegd dat veel kinderen tegenwoordig hun toevlucht nemen tot balsporten zoals voetbal, honkbal en basketbal, maar zelfs als je rekening houdt met de dalende geboortecijfers vind ik niet dat het aantal budoka in andere krijgskunsten dan judo (zoals kendo, karate en kyudo) sterk afneemt. Ik denk dat dit komt omdat de ouders van tegenwoordig weten dat budo een grote rol speelt bij de vorming van mensen. We moeten er in ieder geval voor zorgen dat judo een veilige sport wordt, en inzicht krijgen in de pedagogische waarde ervan.* Daarvoor moeten we allereerst streven naar een beter imago van de sport zelf door actief gebruik te maken van alle mogelijke media (daaronder valt ook het organiseren van judo-evenementen), zodat kinderen met budo-interesse judo wíllen leren, en ouders die in budo geloven hun kinderen judo láten leren. Voor de opvoeding van kinderen geldt dat ook de koers voor de lange termijn moet worden bepaald.

*In Japan gebeuren relatief veel ernstige ongelukken met judo, omdat het vooral op scholen vaak wordt onderwezen door onervaren docenten.

Introductie van lessen in het middelbaar onderwijs

12%e6%9c%88%e5%8f%b7%e8%a1%a8%e7%b4%99
Het decembernummer van Judo, het officiële tijdschrift van de Kodokan

Het aantal bovenbouw-leerlingen in onze prefectuur dat op de middelbare school nog judoles volgt, is met 66% gedaald ten opzichte van tien jaar geleden en bevindt zich daarmee in een kritieke fase. Voor prefecturale teamcompetities geldt dat het aantal scholen waarop leden zich kunnen organiseren is afgenomen. De situatie is de laatste jaren zelfs dusdanig dat alle scholen mee kunnen doen, terwijl deze vroeger eerst regionale voorrondes moesten doorlopen. Eén oorzaak hiervan is het feit dat de judoactiviteiten op diverse scholen zijn opgeheven. Ervaren adviseurs werden overgeplaatst en vervangen door onervaren mensen, wat leidde tot een afname in het aantal leden. Om deze impasse te doorbreken, heb ik de prefecturale onderwijscommissie gevraagd om ervaren judo-instructeurs op de juiste plekken neer te zetten en begeleiders, die de aantrekkingskracht van judo op leerlingen wel weten over te brengen maar zelf nog geen ervaring hebben, op te laten leiden door zowel de bond als de onderwijscommissie. Ik denk ook dat het op de lange termijn nodig zal zijn om ervaren instructeurs naar goed aangeschreven middelbare scholen te sturen en zo veel mogelijk judoka naar een universiteit met een lerarenopleiding te laten gaan, zodat ze later naar het middelbaar onderwijs kunnen terugkeren als instructeur. Eén instructeur kan in een periode van 40 jaar wel 600 judoka opleiden.

Het is echter ook noodzakelijk om mensen te laten slagen voor het algemene toelatingsexamen voor schoolleraren. En ten slotte zijn er nog talloze andere zaken die moeten worden besproken met de prefecturale onderwijscommissie, zoals voorkeursplaatsing bij middelbare scholen waarop nog judoles wordt gegeven.

Ik realiseer me steeds meer dat ook wij bij de verspreiding van de hoogstaande traditionele cultuur die judo heet geen afwachtend beleid moet voeren, maar grip moeten krijgen op de wensen van kinderen en ouders, zodat aan de behoefte van leerlingen kan worden voldaan zonder de kenmerken van het judo zelf te veranderen.

Laatst heb ik iets interessants gelezen in een tijdschrift. “In het tijdperk waarin Japan een snelle groei doormaakte en de consument nog koopkracht had, gold het motto: als je een goed product maakt, kun je het ook met een afwachtend beleid verkopen. Tegenwoordig verrichten bedrijven echter nauwgezet onderzoek naar de leefomgeving en economische omstandigheden van hun kopers om te begrijpen wat deze kopers willen. Op basis daarvan bedenken en maken ze producten en diensten, en stellen ze de prijzen vast. Daarnaast bedenken ze een advertentiestrategie die de koper met zekerheid weet te bereiken, en zetten ze een distributieroute op waarmee de koper het product eenvoudig in handen kan krijgen. Het op deze manier opzetten van structuren die sterk rekening houden met de koper heet marketing. Het is een van de vele strategieën die je kunt volgen”, aldus de tekst die ik onder ogen kreeg.

Ik realiseer me steeds meer dat ook de Prefecturale Judobond van Nagano bij de verspreiding van de hoogstaande traditionele cultuur die judo heet geen afwachtend beleid moet voeren, maar grip moet krijgen op de wensen van kinderen en ouders, zodat aan de behoefte van judoleerlingen kan worden voldaan zonder de kenmerken van het judo zelf te veranderen. Onder het motto van “tsutomereba kanarazu tassu” (hard werk wordt altijd beloond) moeten we onze uiterste best gaan doen om het Japanse Kōdōkan-judo te verspreiden.

Uit het voorwoord van Jūdō, het tijdschrift van de Kōdōkan, december 2016. Door Yoshio Kiuchi, voorzitter van de Prefecturale Judobond van Nagano.

 20161129_233642

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s